Concerts

Epica & Delain 16-05-2008,Tivoli, Utrecht

Aangezien Tivoli slechts een kwartiertje fietsen is, was deze avond een thuiswedstrijd voor mij. Een beetje aan de late kant, maar gelukkig precies op tijd arriveerde ik aan de Oude Gracht. Al vrij snel begon de eerste band van de avond te spelen: Delain. Deze band had ik één keer eerder gezien en heeft me toen totaal niet weten te boeien, maar elke band verdient een tweede kans. Helaas wisten ze mij deze keer ook niet te boeien. Aan de passie en energie van de bandleden ligt het niet, want dat straalt van het podium af. Wat deze band mist in mijn ogen is tempo. De muziek gaat te traag om live bij los te komen. Pas toen Delain na enkele nummers het nummer The Gathering inzette, een nummer met een wat sneller tempo, kwam het publiek, inclusief mijzelf enigszins los. Helaas ging de band na dit nummer weer verder waar ze gebleven waren. Het nieuwe nummer dat nog gespeeld werd en waarvan werd aangekondigd dat het een wat sneller nummer zal zijn, bleek ook niet genoeg in zich te hebben om het publiek in beweging te krijgen, op de vaste fanbasis in de voorste paar rijen na uiteraard. Zeer spijtig, want de muziek die Delain maakt is zeker niet slecht, maar er zit niet genoeg pit in. Al met al heeft Delain zeker niet slecht gespeeld, maar voor mij zal het voorlopig niet meer dan een voorprogramma band blijven.

Nadat het podium was omgebouwd was het tijd voor de andere band van de avond: Epica. Zij hadden deze avond een speciale set om het vijfjarige bestaan van hun eerste album, The Phantom Agony, te vieren. De show werd dan ook geopend met Adyta, het intro van de Phantom Agony. Opgevolgd door Sensorium en Cry For The Moon werd al snel duidelijk dat de band het album integraal ten gehore ging brengen. De actie zat er goed in bij de band en de gitaren snoeiden keihard door Tivoli heen. Het publiek ging volledig uit z’n dak. Oude nummers die al tijden niet meer live waren gespeeld, zoals Illusive Consensus kwamen voorbij. En ook na het laatste nummer van de cd, tijdens de toegift kwam een oude bekende terug, Veniality. Dit is een nummer dat Epica zelden live ten gehore heeft gebracht, en het viel daardoor ook in zeer goede aarde bij het publiek. Na nog een enkel nummer van Consign to Oblivion en ook het nieuwste album The Divine Conspiracy was de show alweer afgelopen. Dit was zeker weten één van de beste shows van Epica die ik heb gezien. Het was hard, knallend, lekker up-tempo, en er werd goed gespeeld, een zeer geslaagde avond!

Ingrimd.